Według legendy, kilka tysięcy lat temu kupcy przewozili morzem sodę i kredę. Zatrzymując się na odpoczynek po burzy, wyładowali cały ich towar na piaszczystym brzegu. Przy okazji przygotowania posiłku rozłożyli worki sody i kredy wokół paleniska. Ku ich zdziwieniu, z impowizowanego pieca zaczął wypływać dziwny materiał, który po ostygnięciu okazał się zaskakująco twardy i lśniący. Na dodatek przeświecały przez niego promienie słoneczne. Tak, według legendy, wynaleziono szkło. Wyroby i ozdoby szklane wykonywane były w Egipcie i Mezopotamii około trzy tysiące do dwóch tysięcy pięćset lat przed naszą erą, a zatem ludzkość produkuje szkło od 5000 lat. Z Egiptu szkło trafiło na terytorium Rzymu (a także do Grecji i Bizancjum). Stamtąd w III-IV wieku szkło zaczęto produkować i na północnym wybrzeżu Morza Czarnego, a później w Rusi Kijowskiej. Pierwszym dużym przełom technologicznym w produkcji szkła stało się wynalezienie w około 100 roku p.n.e. w okolicach Jerozolimy tak zwanych „piszczeli”, a zatem technologii dmuchania szkła.