Muzeum Szkła we Lwowie zostało założone w 1992 roku przez artystę szkła, profesora Andrija Bokoteja, w celu pokazania szerokiej publiczności wyników prac artystów biorących udział w Międzynarodowych Sympozjach Szkła Dmuchanego odbywających się we Lwowie. W tej siedzibie Muzeum rozpoczęło swoją działalność w 2006 roku, a ekspozycja, która jest obecnie prezentowana zaistniała w październiku 2020 roku przy wsparciu Ukraińskiego Kulturalnego Funduszu. Wyjątkowość muzeum polega na tym, że jest to pierwsze i obecnie jedyne muzeum szkła w Ukrainie. Większość eksponatów historycznej części muzeum pochodzi ze zbiorów Lwowskiego Muzeum Historycznego i prezentuje szkło, które albo powstało na terenie współczesnej Ukrainy, albo było tutaj używane. Kamienica, w której mieści się Muzeum Szkła, została zbudowana w 1593 r. Na początku XVII wieku Florentyjski kupiec Roberto Bandinelli (wnuk włoskiego rzeźbiarza Baccio Bandinelli), który otrzymał obywatelstwo lwowskie, kupił ten dom i otworzył tu klasyczną pocztę w europejskim stylu. Dom nadal nosi imię kupca. Piwnica, w której mieści się Muzeum Szkła, jest starsza niż sam dom. Zachowała się z gotyckiej budowli, która stała tu wcześniej. Pomieszczenia piwniczne służyły niegdyś jako magazyny towarów, a dla mieszkających w tym domu kupców były chyba najważniejszym elementem kamienicy. Ostatnia, trzecia sala Muzeum - to loch pod chodnikiem. W dawnych czasach we Lwowie na placu rynkowym, przy domach, stały drewniane, kryte łuki-galerie (stragany), pod którymi odbywał się handel. Kupcy mogli przechowywać swoje towary w piwnicach pod straganami. Po pożarze w 1527 roku zakazano budowy straganów. Zamiast straganów widzimy teraz chodniki, pod którymi nadal zachowały się te stare piwnice, które są obecnie niedostępne dla przechodniów. Jedyny dostępny dla zwiedzających podziemny loch znajduje się w Muzeum Szkła.